امروز صبح که با صدای زنگ ساعت از خواب بیدار شدم، ناگهان و نمیدونم به چه دلیل پرتاب شدم به دوران 5-6 سالگیام که یک چهارچرخه شبیه ماشین داشتم که فرمون داشت و رکاب و زنجیری مثل دوچرخه. نارنجی رنگ بود و جلوش پرچم آمریکا نقاشی شده بود. (البته الان میفهمم که اون ستارهها و نوارهای آبی رنگ چی بوده). این ماشین رو برای روز تولدم کسی بهم داده بود. وقتی در جواب یکی از دخترداییهام که چهارپنج سالی از من بزرگتر بود و ازم پرسیده بود چرا ماشینتو مرتب به دیوار میکوبی جواب دادم میخوام مثل ماشین تصادفیها بشه. و دختردایی اینو برای مادرم تعریف کرد وهردو میخندیدند و من متعجب که کجای این حرف خنده داره! همه اینها در عرض یکی دو دقیقه با تمام جزئیات بدون دلیل مثل فیلم از جلوی چشمم رژه رفتند. موجود غریبیاست آدمی…
امروز از مغازه عربها آبنبات شکرپنیر بجنوردی خریدم. با چایی بدجوری حال میده اون هم بعد از سه و سال و نیم!
کلی مطلب و عکس برای گذاشتن توی وبلاگ دارم. اما کامپیوترم اذیت میکنه. باید ویندوزش رو عوض کنم.
