یکی از چیزهای خوب (یا بد؟) وبلاگ داشتن این است که هر از گاهی نگاهی میکنی به آرشیو وبلاگت تا بفهمی که مثلاً پارسال یا دو سال پیش در چنین روزهایی چه چیزهایی نوشتی و با خواندن آن مطالب گویی همه آن روزها و شرایط را دوباره زنده میکنی. این برای آدمی که کمتر چیزی را فراموش میکند ابزار رنجافزونی است! کمی که عقبتر میروی مثلاً چهار سال یا پنج سال و تشعشعات فکری خودت را میخوانی شرمنده میشوی که آخر این چه خزعبلاتی است که نوشتهای و از طرفی هم خوشحال از اینکه در همان مرحله درجا نزدهای. وبلاگم را دوست دارم!
|